Chłodzenie.net

Tanie i wydajne zestawy chłodzące dla i7

Reviews - dodał Mareczq Marzec 29, 2010 - 14:49 UTC 17 Komentarzy

Przed przejściem do konkretnych opisów chciałem w skrócie przedstawić jak to będzie wyglądać. W każdym z opisów będzie zawarta krótka informacja o konstrukcji chłodzenia, jego montażu i dodatkach. Dodatkowo będzie opisane, z jakimi obrotami pracował dołączony wentylator (12 V, 6V, PWM bez OC i PWM z OC). Ponadto na końcu będą przedstawione dane techniczne, takie jak:

• Wymiary: tutaj to wymiary całkowite podane według wzoru – długość x szerokość x wysokość.
• Waga: jest to waga chłodzenia wraz z wentylatorem (czyli całkowita tego co zamontujemy na płycie głównej).
• Kompatybilność: Prosto, na które sockety pasuje dane chłodzenie, z podziałem na AMD/Intel.
• Wentylator: Czy jest, jak jest to jaki i jakie ma obroty (według danych producenta).
• Montaż: Może być – bardzo łatwo, łatwy, średni, trudny i bardzo trudny.
• Pasta: Jaki rodzaj, o jakiej wydajności i ile jej jest w zestawie.

Cena rynkowa: Znaleziona w sklepach, nie na aukcjach internetowych.

Scythe Katana 3

Jest to najwydajniejsza propozycja japońskiego producenta w przedziale 100 zł. Konstrukcja jest dosyć ciekawa, gdyż sam radiator jest umiejscowiony lekko pod skosem, aby powietrze przez niego przechodzące lepiej chłodziło radiatory na płycie głównej (oczywiście mowa o konstrukcji typu „tower”). Poza tym podstawa jest standardowa i naprawdę duża (pokrywa cały IHS procesora na socket 1366). Od niej odchodzi 6 heat-pipów (lub jak kto woli 3 „zagięte”), rozłożonych w miarę równo po całej powierzchni radiatora. Ładnym wykończeniem są zakrętki mocowane na końcach heat-pipów. Idąc dalej – z jakością wykonania jest równie dobrze. Podstawa jest równa oraz niklowana. To samo tyczy się finów, które dobrze trzymają się heat-pipów. Całe chłodzenie robi dobre wrażenie.

Sam montaż na i7 odbywa się za pomocą kołków (bliźniaczo podobnych do tych stosowanych przez Intela). Dzięki „nietrwałemu” zamontowaniu kołków na mocowaniu, jedna zapinka pozwala zamontować radiator na wszystkie dostępne (w sprzedaży) sockety Intela (775,1156,1366). Niestety taka „multi” zapinka sprawia pewne problemy w samym montażu. Kołki swobodnie latają po „szynie” montażowej, i przez to czasami ciężko zahaczyć wszystkie kołki na odpowiednim miejscu. Dla pozostałych komputerów w zestawie dołączone są inne zapinki (AMD, Intel 478).

Co do pozostałych aspektów dołączonych przez scythe, niestety dostajemy słabej klasy pastę jednokrotnego użytku. Jest to zdecydowanie największa wada, którą można zobaczyć bez przetestowania tego chłodzenia. Pasta wygląda na „typową” silikonową konstrukcję, dla celów dobrego samopoczucia zabarwioną na szaro. Na radiatorze otrzymujemy zamontowany 92 mm wentylator wyposażony w system regulacji PWM. Jest on montowany za pomocą metalowych drucików i przeinstalowany przez producenta. Pudełko zapewnia, że wentylator kręci się od 300 obrotów do 2500. Nasze wewnętrzne testy wykazały, że na 12V kręcił się na 2822 obrotów, a po przełączeniu na 6V jedynie na 1003 obrotów. Jest to troszkę dziwne, bo jak na zejście z napięciem o 50%, obroty spadły o wiele bardziej. Oczywiście nie obyło się bez sprawdzenia, jak działa regulacja PWM. W naszym nie podkręconym zestawie wentylator min. kręcił się z 1110 obrotami, a max. z 1620. Max. obroty nie zostawiają wiele do życzenia, jak na i7 nawet nisko taktowane są to dobrze dobrane obroty, niestety o minimalnych nie możemy tak powiedzieć. Do zapewnień producenta dużo brakuje. Po podkręceniu procesora regulacja PWM przyspieszyła wentylator. W takich ustawieniach wentylator kręcił się od 1400 obrotów do 2650. Zdecydowanie min. obroty są za wysokie, coś tutaj nie do końca wyszła ta regulacja PWM.

Na koniec trzeba wspomnieć, że na rynku jest dostępna wersja tego chłodzenia pasująca tylko do jednego producenta procesorów. Są to wersje A (pasuje na 754, 939, 940, AM2, AM2+, AM3) i I ( 775,1156,1366). Takie wersją są tańsze o ok. 20 zł od swoich braci z pełnym wyposażeniem. Ważne też, aby zwrócić uwagę, że dla starego socketu Intela 478 zapinka jest dołączana tylko do pełnego zestawu.

Scythe Samurai ZZ

Jest to płaska „wersja” Katany 3. Dzięki płaskiej konstrukcji chłodzenie ma zaledwie 94 mm. wysokości. Pozwoli to zmieścić chłodzenie do niższych obudów, zwłaszcza tych typu HTPC. Tak samo jak u wyższego brata, radiator jest wyposażony w 6 Heat-Pipów (lub jak kto woli 3 zagięte). Podstawa jest równie duża i zakrywa cały procesor. Jakość wykonania stoi na podobnym poziomie, i tak samo producent elegancko zakończył Heat-Pipy nakrętkami. Niestety zmiana „środka ciężkości” spowodowała, że cały radiator nie trzyma się za bardzo pewnie linii prostej. Mocniejsze naciśnięcie na górę radiatora powoduje lekkie wygięcie całej konstrukcji. Nie przeszkadza to w użytkowaniu zestawu, ale mimo to zostawia pewien dyskomfort podczas obsługiwania takiej konstrukcji.

Montaż tutaj działa dokładnie tak samo jak u starszego brata. Dla i7 odbywa się za pomocą kołków (tak samo jak u starszego brata, to samo co u Intela). Mamy tu powtórkę. Dzięki „nietrwałemu” zamontowaniu kołków na mocowaniu, jedna zapinka pozwala zamontować radiator na wszystkie dostępne (w sprzedaży) sockety Intela (775,1156,1366). Niestety taka „multi” zapinka sprawa pewne problemy w samym montażu. Kołki swobodnie latają po „szynie” montażowej, i przez to czasami ciężko zahaczyć wszystkie kołki na odpowiednim miejscu. Dodatkowo, w przypadku Samurai ZZ, jego płaska natura utrudnia znacznie odpowiednie ułożenie całości, co w przypadku ciasnych obudów praktycznie dyskwalifikuje montaż chłodzenia wewnątrz nich. Dla pozostałych komputerów, w zestawie dołączone są inne zapinki (AMD, Intel 478).

Dodatki są bardzo podobne. Ta sama „szara” silikonowa pasta, mająca równie „ciekawe” wyniki w odprowadzaniu ciepła. Znowu tak samo jak u poprzedniego rywala, jest to największa wada na pierwszy rzut oka. Dołączony wentylator także ma 92 mm i według producenta ma dokładnie takie same parametry pracy. Tutaj nasze wewnętrzne testy wskazują albo na dużą rozbieżność wentylatorów scythe, albo jednak pokazują, że mimo parametrów papierowych są to inne konstrukcje. Wewnętrzne testy na 12V ukazały 2647 obr., przełączenie na 6V dało nam pracę na poziomie 1290 obr. Regulacja PWM przy niepodkręconym sprzęcie pracowała między 1300 obr. a 2100 obr. Po przełączeniu taktowania procesora na wyższe, wentylator pracował z obrotami między 1720 obr. a 2647 obr. Jak widać są to zdecydowanie inne parametry pracy niż w przypadku Katany 3. Tam troszkę psioczyliśmy na działanie PWM. W przypadku tańszej konstrukcji scythe, regulacja PWM po prostu się nie sprawdza.

Arctic Cooling Freezer 7 Pro PWM Rev.2

Jest to najnowsza rewizja sławetnego już chłodzenia od szwajcarskiej firmy. Początki tego chłodzenia sięgają bardzo dawnych czasów, wręcz początków radiatorów opartych na technologii Heat-Pipe. Swojego czasu było to pierwsze chłodzenie poniżej 100 zł o tak wysokiej wydajności. Zwojowało rynek zostawiając konkurencję daleko w tyle, zwłaszcza patrząc na cenę/wydajność. Niestety najnowsze rewizje tego chłodzenia już tak nie błyszczą i w wielu testach wypadają znacznie słabiej niż konkurencja. Oczywiście sprawdzimy to dokładnie i przetestujemy, czy nadal to chłodzenie jest warte swojej nie za wysokiej ceny.

Całość to tradycyjna konstrukcja typu „Tower”. Trzy sztuki Heat-Pipów (zagiętych) wychodzą od małej podstawy i idą w jednej linii przez całą powierzchnię radiatora. Niestety podstawa pozostawia wiele do życzenia, będąc dosyć poszarpaną. Przy tym wszystkim jeszcze sama podstawa jest mała, i obejmuje tak ok. 80% procesora z serii i7. Ponadto same Heat-Pipe są na końcach prosto zgrzewane i nie robi to korzystnego wrażenia. Całość wygląda na toporną, ale mimo tego dobrze zbitą konstrukcję.

Przechodząc dalej mamy nowy system montażowy AC. Ich poprzednia wersja chłodzenia była montowana za pomocą kołków intelowskich. Wraz z nową rewizją zmienili montaż na trochę bardziej skomplikowany. Jego celem było ulepszenie docisku i ułatwienie montażu. Najpierw montujemy koszyk do płyty głównej za pomocą dwóch zestawów kołków. Jedne wkładamy, aby sam koszyk się trzymał, a drugie kołki wkładamy w pierwsze, i działają wtedy one jak rozporowe. W teorii jest to ciekawy montaż, pozwalający na pewny montaż, bez potrzeby demontowania płyty głównej. Niestety same kołki są małe i wchodzą bardzo ciężko, trzeba było użyć naprawdę bardzo dużej siły. Płyta Główna przy tym mocno stękała wyginając się z bólu. Niestety to nie był koniec zabawy. Następnie trzeba chłodzenie przykręcić do koszyka za pomocą 2 śrub. Ogólnie nie należy to do trudnego zadnia, niestety wymaga demontażu wentylatora, który jest oryginalnie zamontowany przez producenta. Po takiej szarpaninie mamy wreszcie zamontowane chłodzenie. Niestety problemy wracają, kiedy chcemy je zdemontować. Wyjęcie wentylatora w złożonym komputerze graniczy z cudem. A kołki rozporowe wymagają OGROMNEJ siły do wyjęcia, wręcz musiałem użyć śrubokręta do podważania ich. O demontażu tego chłodzenia w obudowie można zapomnieć, jest to ciężkie już nawet poza obudową.

No, ale co dostajemy w zestawie? Pasta jest preaplikowana. Ma to zarówno swoje wady, jak i zalety. Dzięki temu nie musimy sami jej nakładać, a sama pasta jest równo i odpowiednio nałożona. Niestety płacimy za to cenę jednokrotnego użytku; po pierwszym montażu będzie trzeba zaopatrzyć się w nową pastę. Sama pasta to MX-2, naprawdę dobra pasta ze stajni AC. Wydajność ma niezłą, a jak na pastę dołączaną przez producenta nawet bardzo dobrą. Wentylator to nietypowa konstrukcja AC, montowana za pomocą plastikowych zaczepów z boku radiatora. Sam wentylator jest zawieszony na gumowych „kołeczkach” co pozwala znacznie zniwelować przenoszone przez niego drgania na obudowę. Niestety podmiana takiego wentylatora wymaga już „domowych” sposobów. Ponadto producent nie oferuje w sprzedaży zamienników z tego typu uchwytem. Sam wentylator ma regulację PWM, i według producenta kręci się od 900 do 2500 obrotów. Nasze testy wykazały, że na 12V kręci się z 2352 obrotami , a na 6V z 1264 obrotami. W przypadku testów z niepodkręconym procesorem regulacja PWM ustawiała obroty wentylatora na przedział 1002 obrotów – 1713 obrotów. Jednak po podkręceniu procesora, regulacja zwiększyła obroty do 1102 obrotów – 1995 obrotów. Tutaj producent zdecydowanie lepiej wywiązał się z zapewnianych wartości. Minimalne obroty były zaledwie o 100 większe do tego, które były zapewnione. Maksymalne obroty też nie były ustawiane jakoś bardzo wysoko. Sama praca łożyska wentylatora pozostała naprawdę przyjemna, tak więc wentylator dołączany oryginalnie w chłodzeniu okazał się najlepszy spośród przetestowanych.

SilentiumPC Spartan HE923

Jest to świeża konstrukcja, dopiero co wypuszczona na rynek przez polskiego producenta. Jest on znany z bardzo popularnej linii obudów Gladius (wykorzystaliśmy ją do stworzenia platformy testowej). Jest to standardowa konstrukcja typu „tower”, oparta o technologię HE (inna nazwa na HDT). HE to nic innego, jak zamontowanie Heat-Pipów w podstawie chłodzenia, tak aby bezpośrednio stykały się z procesorem. 3 sztuki takich Heat-Pipów odprowadzają ciepło do radiatora. Finy są specjalnie żebrowane, taki proceder ma wyraźnie zwiększyć wydajność chłodzenia (dokładnie to ma zwiększyć aktywną powierzchnię radiatora). Sama podstawa jest naprawdę równa, zwłaszcza patrząc przez pryzmat technologii HE(HDT), jej „płaskość” jest naprawdę imponująca. Niestety nie jest ona niklowana, a wykończenie między Heat-Pipami jest zrobione z aluminium. Heat-Pipy na górze są standardowo zgrzewane, ale jest to ładniej wykończone niż w przypadku konstrukcji od Arctic Coolinga, tylko do nakrętek Scythe troszkę jeszcze brakuje. Co ciekawe cała konstrukcja jest najlżejszą z dzisiaj przetestowanych, nie wróży to za dobrze dla wydajności, no ale test wszystko wykaże.

Montaż na pierwszy rzut oka przypomina ten od Szwajcarów. Na szczęście w praktyce jest jednak bardziej dopracowany. Najpierw mocujemy koszyk do płyty głównej, za pomocą kołków rozporowych. Jednak w tym przypadku odbywa się to wręcz delikatnie i nie wymaga większej siły do zamontowania koszyka. Następnie za pomocą dwóch metalowych klamer (dokładnie tak jak u AMD) mocujemy chłodzenie do zamontowanego koszyka. Wszytko spokojnie można zrobić w zamontowanej płycie głównej. Całość trzyma się mocno i stabilnie. Na stronie producenta znajdziemy przykładowy montaż dla podstawek Intela.

W komplecie otrzymujemy 0,5 g. pasty srebrnej o bardzo dobrych parametrach „tabliczkowych”. Pasta według informacji zawiera 25% srebra i ma bardzo wysoką przewodność termiczną (ponad 7 wK). W praktyce okazuje się, że pasta nie jest najgorsza, ale do tych najlepszych jednak troszkę jej brakuje. Mimo tego spokojnie pasta wystarcza do dobrych osiągów, i nie trzeba myśleć o jej wymianie. Tubka w zestawie ma 0,5 g. co jest naprawdę niewiele i starczy na 2 mak. 3 nałożenia.

Wentylator tutaj nie odbiega za bardzo od standardów. Jest on 92 mm. o obrotach 800-2500 (według zapewnień producenta). Nasze testy wykazały 2473 obr. na 12V. W przypadku napięcia 6V, wentylator zakręcił się z 1346 obr. Oczywiście jak u konkurencji , też mamy regulację PWM. Bez podkręconego procesora, wentylator regulowany był w zakresie obrotów 1383 – 2064 obr. Po podkręceniu procesora obroty zwiększyły się do 2207 obr., minimalne były tak samo ustawiane. Jak widać regulacja PWM też się do końca nie spisała, i min. obr. są troszkę wyższe od zapewnionych. Jedną rzeczą odróżniającą tutaj od konkurencji jest montaż wentylatora. Odbywa się on za pomocą gumowych kołków, które wyraźnie zmniejszają przenoszone drgania na radiator. Jako jedyny z dzisiejszych producentów, SilentiumPC pomyślałem o bardziej wymagających klientach i dołączył do zestawu montaż na drugi wentylator. Tak samo jak dołączony wentylator, montaż dodatkowy jest oparty o gumowe kołki. Więc jak ktoś by chciał zwiększyć możliwości Spartana, zawsze może dokupić 2 wentylator. Na sam koniec wspomnę o pracy samego wentylatora. Na 6V jest cichy i nie słychać łożyska, niestety na 12V daje już się we znaki, nie tylko sam szum, ale też praca łożyska. Mimo tego trzeba uznać go za w miarę niezły wentylator, zaraz po tym dołączonym do AC, najlepszy w teście.

Auras Wave LPT-709 – 1366

Chłodzenie to już przetestowaliśmy w poprzedniej recenzji zestawów chłodzących. Wypadło wtedy bardzo dobrze, zwłaszcza patrząc na rozmiary i cenę. Tym razem będzie to główny odnośnik do konkurentów, wiemy , że Wave jest naprawdę niezły, i jak konkurencja go dogoni to już można to uznać za ich sukces.

Sama konstrukcja jest w miarę standardowa. 4 Heat-Pipy prowadzą do sporego radiatora. Małą zmianą jest to, że sam radiator jest lekko cofnięty od strony wentylatora. Dzięki takiemu zabiegowi nie ma problemów z zawadzaniem o wysokie kości pamięci (choć w przypadku tego typu chłodzeń bardzo rzadko jest taki problem). Samo chłodzenie jest wysokie, zwłaszcza jak na 92 mm., wentylator na pewno nie wejdzie do wszystkich konstrukcji typu desktop. Całość robi dobre wrażenie i jest naprawdę nieźle wykonany.

W zestawie otrzymujemy montaż na 775 i 1366. Obie zapinki są przymocowywane za pomocą 4 małych śrubek do spodu chłodzenia. Następne za pomocą standardowych „kołków” intelowskich całość jest przymocowywana do płyty głównej. Nie jest to najlepszy sposób na montaż, ale zapewnia pewną dozę kompatybilności. Warto wspomnieć, że w sprzedaży była też wersja z montażem dla AMD i 775 (bez montażu dla 1366).

Sam wentylator mocowany jest na plastikowych gołkach, wypełnionych gumowymi kołkami. W pewnym, niestety, małym stopniu niweluje to drgania przenoszone na radiator. Sam wentylator kręci się z 800 obrotami – 2400 obrotami według producenta. Standardowo sprawdziliśmy sami, jak zachowuje sie wentylator. Na 12V ma 2312 obrotów, a na 6V osiągnął 1190 obrotów. Regulacja PWM także była obecna w tym modelu, i ustawiła obroty w przedziale 960 obrotów – 1602 obrotów w przypadku niepodkręconego procesora. Po podkręceniu obroty ustabilizowały się na poziomie 1053 obrotów – 1890 obrotów. Zdecydowanie PWM tutaj się sprawdziło. Min. obroty były na naprawdę przyzwoitym poziomie, a najwyższe obroty bardzo sensownie ograniczone. Nawet po podkręceniu chłodzenie nie ustawiło 2000 obrotów. Dodatkowo wentylator jest wyposażony w lekko świecące diody na niebiesko, ciekawy dodatek, szkoda tylko, że nie da się tego wyłączyć.